Akademia MTB Cezarego Zamany: [odc. 7] Specyfika urazów kolarskich i ich prewencja

Prawdopodobnie każdy kolarz niezależnie od poziomu sportowego i uprawianej dyscypliny poczuł dyskomfort/ból związany z długim treningiem lub wyścigiem oraz zaliczył dzwona. Postaramy się odpowiedzieć na takie pytania jak: co i dlaczego najczęściej boli kolarza, jak unikać przeciążeń oraz jakie konsekwencje niosą spektakularne loty przez kierownicę?

Przedstawiamy cykl artykułów powstałych przy współpracy zespołu polskanarowery.pl z Cezarym Zamaną - ikoną polskiego kolarstwa, organizatorem cyklu Merida Mazovia MTB. Zbiór ten wprowadza czytelnika w świat sportu i rowerów górskich. Zapraszamy do zapoznania się z treściami, które cyklicznie będą ukazywać się w dziale SPORT MTB.

Zobacz też: Akademia MTB Cezarego Zamany - Jak zdrowo uprawiać sport

Obojczyk najbardziej narażony

Upadki kolarskie najczęściej skutkują obrażeniami górnych partii ciała w wyniku chronienia się ręką w czasie upadku lub uderzenia barkiem o podłoże lub przeszkodę. Najczęstszym kolarskim złamaniem jest złamanie obojczyka, a najczęstszym urazem stawowym - zwichnięcie stawu barkowo-obojczykowego.

Nie tylko przewrotka

Druga grupą kolarskich problemów z narządem ruchu są urazy przeciążeniowe, czyli takie, które powstają stopniowo i wynikają z szeroko rozumianych błędów treningowych oraz charakterystyki dyscypliny. Część tych urazów związana jest z długotrwałym utrzymywaniem zgięciowej pozycji - najczęściej bóle lędźwiowego odcinka kręgosłupa, a część z ogromną powtarzalnością wykonywanych obrotów korbami - najczęściej ból okolicy kolana.

Zobacz też: Jak trenować siłę?

Jak unikać kontuzji

Na obrażenia ostre powstające na skutek upadku wpływ mamy niestety ograniczony - prewencją będzie trening techniki jazdy i techniki upadania oraz jazda w kasku i ew. innych ochraniaczach. Kapitalny wpływ mamy natomiast na minimalizację ryzyka wystąpienia urazów typu przeciążeniowego. Głównymi działaniami prewencyjnymi będą:


- realizacja planu treningowego (cykle, okresy, monitoring postępów i samopoczucia)


- rozgrzewka (rozjazd na rowerze i ćw. rozciągające dynamiczne)


- „cool-down” (odpowiednie „stygnięcie” po treningu/wyścigu, automasaż lub ćwiczenia rozciągające statyczne)


- poprawna technika pedałowania (przede wszystkim symetria i osiowość ustawienia kończyn)


- bikefitting (dopasowanie roweru do anatomii i biomechaniki zawodnika)


- trening uzupełniający - wyrównawczy (ćwiczenia kontrujące obciążenia rowerowe, m.in. ćwiczenia w przeciwnych kierunkach ruchu, wzmacnianie mięśni niepracujących na rowerze)


- odpoczynek, regeneracja, odnowa biologiczna (odpoczynek czyny i bierny, odżywianie i suplementacja, masaż i inne zabiegi)

Zobacz też: Jak jazda na rowerze wpływa na nasze ciało

Diagnozuj i lecz

Należy ograniczać ryzyko odniesienia kontuzji, lecz czasami w przypadku urazów ostrych jest to niemożliwe - np. tych nabytych w czasie kraksy peletonu, a i przeciążeń nie się wystrzegać w 100%. Ważne jest, zatem, aby każdy uraz, ból, czy inne niepokojące objawy diagnozować i podejmować ich leczenie jak najszybciej - terapia będzie łatwiejsza, a czas przerwy w treningach krótszy.

* opracowanie Tomasz Sołowiński - fizjoterapeuta w Centrum Rehabilitacji Sportowej; zajmuje się leczeniem zachowawczym osób po urazach i przeciążeniach w obrębie narządu ruchu oraz przygotowuje pacjentów do operacji ortopedycznych i usprawnia ich po zabiegach; MTB jest jego wieloletnią pasją, a profilaktyka i leczenie kontuzji kolarskich głównym zainteresowaniem zawodowym

Akademia Rowerowa Cezarego Zamany